از امروز

مراسم قرعه کشی مسابقات جام جهاني 2006 در شهر لایپزیگ آلمان برگزار شد و سی و دو تیم حاضر در این رقابت ها حریفان خود را شناختند. بر اساس این گروه بندی ايران با تیم های مکزیک، پرتقال و آنگولا در گروه D قرار گرفت.

گروه بندی کلی مسابقات:

گروه A : آلمان، اکوادر، لهستان و کستاریکا

گروه B : انگلستان، پاراگوئه، سوئد و ترینیداد و توباگو

گروه C : آرژانتین، ساحل عاج، صربستان و مونته نگرو و هلند

گروه D : مکزیک، ایران، آنگولا و پرتقال

گروه E : ایتالیا، غنا، جمهوری چک و آمریکا

گروه F : برزیل، استرالیا، کرواسی و ژاپن

گروه G : فرانسه، توگو، سوئیس و کره جنوبی

گروه H : اسپانیا، تونس، اوکراین و عربستان سعودی

(Last Kick.com)

يک سوال از دوستان مونترالي. همانطور که ميدانيد چهارشنبه بازی فوتبال ايران و ژاپن است و آنروز من در مونترال هستم. مي خواستم بدانم که مسابقات فوتبال را در …

و بالاخره بدون دردسر و مشقت، از راه مستقيم نه از راه های پر پيچ و خم! به جام جهاني رسيديم. مبارک همه ايرانيان و البته کروات ها!
و در اوج شادی همه عاشقان فوتبال و ايران، روزنامه ايران ورزشي ببينيد در قسمتي از مقاله اي با عنوان ” گربه از قفس پريد!” چه نوشته:
“نبايد از برانكو بيشتر از اين توقع داشت. او ثابت كرده كه اندازه اش همين قدر است. تا همين اندازه بايد از او انتظار داشت. از مربى يى كه در خانه خودش مقابل تيم هايى مثل كره شمالى و بحرين ضعيف شده فقط تعويض دفاعى مى كند چه توقعى مى توان داشت؟ براى دومين بار پياپى يك مدافع به داد او رسيد تا او با افتخار سينه اش را جلو بدهد و بگويد:
«من تيم ايران را به جام جهانى بردم.» معلوم نبود اگر محمد نصرتى آن لحظه آنجا نبود چه كسى مى خواست براى ايران گل بزند؟ على دايى كه حتى يك حركت مثبت هم در طول ۹۰ دقيقه انجام نداد؟ وحيد هاشميان كه مجبور بود به جاى دايى هم بدود و در بيست دقيقه آخر ناى راه رفتن هم نداشته باشد؟ على كريمى كه براى چندمين بازى پياپى جزو بدترين بازيكنان ايران بوده؟ يا رضا عنايتى، ايمان مبعلى، آرش برهانى و جواد كاظميان كه به نيمكت و سكوى ورزشگاه ميخ شده اند؟ بازى قبل رحمان رضايى يك گل زد و فقط دفاع كرديم و اين بار جانشين او گل پيروزى ايران را زد. مثل اينكه محمد نصرتى عادت دارد فقط گل هاى حياتى بزند. او سال قبل هم در دقايق اضافى يك گل به عمان زد تا تيم ايران شانس صعود به مرحله دوم جام ملت هاى آسيا را داشته باشد و اين بار هم گل صعود به جام جهانى را زد تا بازگشت دوباره اش را جشن بگيرد….”

مطلب کامل اين ورزشي نويس ايراني! را اينجا بخوانيد.
با ديدن، شنيدن و خواندن برخي رسانه ها و صحبت با بعضي ها شک ميکنم که همه شاد شده باشند.

روز جمعه تیم ملي فوتبال ایران موفق شد در چهارمين دیدار خود از سری مسابقان انتخابي جام جهاني 2006 آلمان برابر کره شمالی به برتری دست باید. با این پیروزی ایران با ده امتیاز کماکان صدرنشین گروه و بالاتر از تیم های ژاپن، بحرین و کره شمالی باقي ماند.
هدف از نگارش این سطور پرداختن به این بازی و جزئيات آن نیست چون تمامی سايت های خبری به تفصيل به آن پرداخته اند. با گشت و گذاری در عالم اینترنت و دهها کانال تلویزيوني و رادیويي داخل و خارج مطالبي گوشه ذهنم را به خود مشغول کرد که خواستم با شما درميان بگذارم.

در اين دو سه روز اخير بعد از بازی با کره شمالي بدلیل تعطيلي سه روزه در ايران، روزنامه و سایر نشريات به زیر چاپ نرفته اند اما گوشه هايي از اين سوژه مورد نظر در روزهای قبل هم مطرح بود. پس از بازی ايران و بحرين در منامه که به تساوی بدون گل انجاميد، عده ای از کارشناسان و علاقمندان به فوتبال از بازی ایران انتقادات فراوانی کردند، از جمله خود من که به نحوه چيدمان تيم و تعويض ها ایراداتي وارد کردم. اما در بازی با ژاپن و کره شمالي (رفت و برگشت) که تقريبا با همان ترکيب بازي اول به سه پيروزی شيرين و سرنوشت ساز دست پيدا کرديم، رضايت اکثر فوتبال دوستان جلب شد و همه خود را آماده برپايي جشن صعود به مسابقات جام جهاني 2006 کرده اند.
هميشه به اين مسئله باور داشته ام که انتقاد بزرگترین کمک برای پيشرفت است، در همه امور نه تنها در فوتبال. اما متاسفانه مدتی است که شاهد انتقادهايي مخرب در کنار انتقادهای سازنده هستيم. طرح موضوعاتي که حقوق يک مربي را به زیر سوال ميبرد، شخصیت مربی و بازیکن ملي را به بدترين وجه تخريب ميکند، هنوز قدم اول برداشته نشده صحبت از جايگزيني فلان مربی در جام جهاني مي شود و … (که بنا به دلايلي وارد جزئيات نخواهم شد.)، همه و همه چيزی جز کارشکني در روند صعود تيم ايران نيست، کاری به دلايل آن که شايد شخصي، سياسي، دلسوزی نا آگاهانه، حسادت و کينه توزی و … ندارم. فقط ميخواهم بدانم کساني که در چنين شرایطي فرياد سر داده اند که اين تيم با هر مربي هم ميتوانست به اين نتايج دست يابد، يا بايد از الآن به فکر حضور يک مربي شناخته شده جهاني در تيم بود، يا بايد با مربي ايراني به جام جهاني رفت، بازي زيبا بهتر از نتيجه است، و هزاران موضوعات مطرح شده ريز و درشت، آيا تا بحال در خلوت خود به اين انديشيده اند که در دوره قبل چه بر سر تيم آمد، آيا در دوره قبل از لحاظ نفرا ت چيزي کمتر از اين تيم داشتيم، آيا در زمان حضور برانکو بعوان سرمربي روند کار تيم و نتايج حاصله بدتر از زمان مربيگری آقايان پروين،استانکو، مايلي کهن، طالبي، براگا، بلازوويچ ، شاهرخي و … بوده است؟
آيا در هر شرایطي باید فوتبال سراسر هجومي و يا زيبا ارائه داد و از نتيجه غافل بود؟ (برزيل 1982 را به یاد دارید؟)
فرصت برای زيبا بازی کردن را بگذاريم برای بازيهای تدارکاتي پيش از آلمان و سه بازی مهم در ديار ژرمن ها، به اين اميد که با بازي هاي زيبا به مراحل بالاتر هم صعود کنيم. نميدانم چه و چگونه بنويسم، تنها و تنها آرزوی حضور درخشان در مرحله نهايي جام جهاني را برای ايران دارم و به اين امر واقفم که بايد زيبا بازی کرد و خوب نتيجه گرفت. بياييد دست از تخريب خواسته و نا خواسته برداريم و پس از جشن صعود در روز چهارشنبه به فکر برطرف کردن کاستی ها باشيم.

در ضمن تا چند روز دیگر سایت لست کیک را راه اندازی خواهیم کرد. هم اکنون صفحه انگليسي آن بطور موقت آماده شده تا در اولين فرصت بتوان صفحه فارسي و صفحات جانبي آن را راه اندازِي کرد. از تمامي فوتبال دوستان ميخواهيم که ما را در انجام اين کار ياري دهند. منتظر ايده ها و نظرات شما هستیم.