از امروز

ثروت ثريا اسفندياری، دوّمين همسر شاه، به دولت آلمان انتقال می يابد. ثريا در 25 اکتبر 2001 در 67 سالگی در پاريس درگذشت و برادرش، بيژن، به عنوان وارث او شناخته شد. ولی بيژن نيز يک هفته پس از مرگ خواهرش فوت کرد. از آن پس حدود 50 نفر برای تصاحب ميراث ثريا ادعای خود را به محاکم آلمان ارائه کردند ولی مقامات آلمانی هيچ يک را به عنوان وارث به رسميت نشناختند و اکنون دولت آلمان خود را مالک اين اموال می داند.
ثروت ثريا 50 ميليون پوند استرلينگ محاسبه شده است. اتومبيل رولزرويس و مجموعه فرش ها و تابلوها و آثار هنری او 3/ 4 ميليون پوند و جواهرات او 3/ 1 ميليون پوند قيمت دارد.
حالا چرا آلمان، آيا تا به حال پی گيری از سوی ايران برای انتقال آن به کشور شده است؟

پاسخ از تهرانتويی:
شوهر سابقش آلمانی بوده و خودش هم تبعه آلمان شده بود.

• سالانه ۵۰۰ هزار نفر ، يعني حدود يك نفر در دقيقه، با سلاح هاي سبک كشته مي شوند.
• ۶۳۹ ميليون قبضه سلاح در دنيا وجود دارد.
• در ماه ژوئن ۲۴ ميليون اسلحه در عراق وجود داشته است.
• بيش از ۵۹ در صد سلاح هاي سبك مالك خصوصي دارند، ۳۸ درصد در اختيار نيروهاي دولتي و3 در صد آنها متعلق به پليس است.
• حدود ۸ ميليون قبضه سلاح در سال توليد مي شود.
• بيش از ۱۰۰ ميليون كلاشينكف تا كنون توليد شده است.
• سيصد هزار كودك در نقاط مختلف جهان مي جنگند كه از اين تعداد ۷۰ هزار پسر در ارتش ملي برمه خدمت مي كنند.(روزنامه شرق)

14 اكتبر سال 1515 درياسالار پرتغالي آلفونس دا آلبوكركي (آلبوكرك) در آن زمان كه ايران فاقد قدرت دريايي بود (زمان شاه اسماعيل صفوي) با كشتي توپدار و نيروي تفنگدار وارد تنگه هرمز شد و بعدا جزاير استراتژيك آن ناحيه را تصرف كرد. آلبوكرك نخسين نظامي غرب بود كه از راه دريا به خليج فارس تجاوز مسلحانه كرده است. وي در عين حال نخستين دريا نورد غرب است كه به اهميت استراتژيك خليج فارس به عنوان بازوي اقيانوس هند پي برد. آلبوكرك كه از ده سال پيش از آن به تصرف سرزمين هاي شرق دست زده بود به خوبي مي دانست كه پرتغال يك ميليون وپانصد هزار نفري نمي تواند در همه مناطق متصرفه مهاجرنشين تاسيس كند، بنابراين كوشش داشت كه با بكارگيري افراد محلي اقتدار پرتغال را براين مناطق برقرار سازد.
آلبوكرك آغازگر تجاوزي شد كه هنوز ادامه دارد و قدرت هاي غرب بدون اين كه حقي داشته باشند در آبهاي كشور هاي دور دست مداخله مي كنند. آلبوكرك پس از بازگشت از منطقه هرمز به پايگاه اصلي ودائمي اش در گواي هند باحكم عزل خود كه از پرتغال ارسال شده بود روبرو شد و از فرط اندوه در 16 دسامبر 1515 درگذشت.
بادرگذشت آلبوكرك، مسئله اشغال ناحيه هرمز حل نشد. بعدا شاه عباس با كمك انگليسي ها ــ رقباي پرتغال ــ ناحيه را پس گرفت، ولي همين اتحاد او با انگليسي ها باعث گسترش نفوذ و بعدا سلطه انان بر منطقه خليج فارس شد كه آثار آن هنوز زدوده نشده است. انگليسي ها تانيمه دهه 1930 تلاش بسيار كردند كه ايران نيروي دريايي موثري نداشته باشد.

تو يک وبلاگ بوشهري گشتي مي زدم که ياد يک خاطره اي افتادم. اواخر سال ۱۳۷۶(۱۹۹۸) بود و ماموريتي به بوشهر داشتم. طبق روال هميشگي با پرواز ۶ صبح با يکي از همکاران به سمت بوشهر راه افتاديم. نزديک فرودگاه، هواپيما خيلي عادي ارتفاع کم کرد و به سمت باند رفت، نزديکي هاي زمين درست در لحظه اي که انتظار نشستن هواپيما را داشتيم يکدفعه هواپيما با شتاب وحشتناکي اوج گرفت و يکي دو دوري اطراف بوشهر و روي خليج فارس چرخيد و لحظاتي بعد پس از يک معذرت خواهي و بدون توضيحي به راحتي روي زمين نشست.
بعدها کاشف به عمل آمد درست در همان لحظه فرود، يک وسيله نقليه ( احتمالا ليفتراک) داشت از عرض باند فرودگاه رد مي شد! و خلبان با ديدن آن فرود نيامده بود. داشته باشيد اگر خلبان لحظه اي دير تر آن را ميديد.
داستان کارتون مورچه و مورچه خوار يادتان هست؟ مورچه خوار بعد از اينکه رفت زير يک اتوبوس گفت: اتوبوس جهانگردي سالي يکبار از اينجا رد ميشه…
همين داستان ما بود، آن زمان بوشهر روزي ۲ پرواز از تهران داشت، ۷ صبح و ۱۱ شب. و يک پرواز در هفته هم از شيراز و يک پرواز در هفته از دوبي. ترافيک پروازي را ملاحظه کنيد و زمان سنجي آن راننده کارمند فرودگاه را!

يک نکته هم اضافه کنم که ۳۰-۴۰ روز قبل از اين قضيه، من درگير يک حادثه هوايي ديگر هم بودم، سقوط فوکر ۱۰۰ پرواز اروميه – تهران در بيابان هاي اصفهان. بايد اين داستان را هم بنويسم سر فرصت. منتظر باشيد.