از امروز

همانطوری که ملاحظه می کنيد در حال ایجاد تغييراتی در شکل ازامروز هستم، قراره که تغييرات اساسی داده بشه ولی حال و وقت و ايده و هنر و سواد و …(چيز ديگری هم ماند؟) اجازه نميده فعلا.
ستون سمت چپ اختصاص داده شده به لينک مطالب جالب و متنوع سایت ها و يا وبلاگ های مختلف که از وبلاگ های دوستان به نوعی تقليد کردم! و البته شکل مناسبی نداره هنوز، (ناگفته نماند يکي دو شبي روی اين قضيه فکر کردم که با روشی ديگر اين لينک ها را ارائه دهم ولی …)
آرشيو هم از سمت چپ به راست نقل مکان کرد، (بالاخره در این دوره زمانه جناح راست دوباره … اوه قرار بود سياسی ننويسم!) و لينک دوستان و همشهری ها به نام وبلاگ دوستان تغير نام داد و پريد توی يک قوطي و البته به ترتيب الفبا. (چند ماه قبل وقتي بر اساس قد و هيکل ليست وبلاگ ها را تنظيم کردم چند تا چشم غره داشتم، ديدم بهتره الفبايي اش کنم تا هر کسی هم مشکلی داشت بره سراغ همونی که رسم الخط ما را سر و سامان داد.)
چون از فتوبلاگ بنده هم استقبالی نشد بمرور مستهلک شد و در نهایت هم تعطيل، انگار کسی از در و ديوار تورنتو خوشش نيامد، مهاجرت بعدی حتما ميرم پاريس يا فلورانس.(راستي يک دوربين ديجيتال فروشی سراغ دارم!)
داشت یادم می رفت چرا به لینک سايت های فارسی ازامروز سر نمي زنيد؟ چهار ماه است راه افتاده دريغ از چهار تا مراجعه کننده! (رقابت با سايت گويا هم شايعه ای بيش نيست.)
تو اين دو سه ماه اخير از وقتی دات کامی شدم شديدا بازديد کننده ها کاهش پيدا کردند، کسی ميدونه چرا؟ مدتی بخاطر تعطيلي بلاگ اسکای بود ولی حالا؟ در هر حال بيش از صد و پنجاه تا از تعداد بازديد کننده ها کم شده! فقط اميدوارم تب تند وبلاگ نويسی و وبلاگ خوانی که غير طبيعی هم بود منجر به زبانم لال کسادی بازار وبلاگ نشه. راستش را بخواهيد تو اين يکسال وبلاگ داری، هميشه کنترل آمار بازديد کننده ها برای من يک تفريح بوده.(شعار: من فقط برای خودم مي نويسم و به تعداد بازديد کننده ها کاری ندارم.)
حسن ختام هم اينکه می خواستم برای تولد ازامروز مطلبی بنويسم ولی سوژه خاصی به ذهنم نرسيد و يک جشن تولد ساده يک نفری گرفتم و چند تا از اولين مطالبم را خواندم و کلی کيف کردم.

در سايت خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا ) خبری ديدم که برايم جالب بود، در مورد جايزه Pritzker خبری بود با عنوان “نخستين زن ايراني الاصل مجسمه ساز از روسيه جايزه دريافت مي کند” متن خبر را خواندم و بلافاصله در Google جستجويي کردم و سايت خانم ضحي حديد (زاها) (zaha-hadid) را پيدا کردم و خبرخبرگزاری های خارجی را هم خواندم. در تمامی خبرگزاری ها، سايت شخصی، سايت های مختلفی که در مورد اين آرشيتکت شهير مطلب نوشته بودند، هيچ اشاره ای به ايرانی الاصل بودن خانم حديد نشده بود. متولد عراق و شهر بغداد هستند و تبعه انگلستان و البته در بيروت هم تحصيل کرده اند. در مصاحبه ای گفته من به عنوان اولين طراح انگليسي و … ، همه جا هم از عراقي الاصل بودنش صحبت شده حالا من ماندم که چه اصراری داشته اين ايرنا که يکی از بزرگترين معماران کنونی جهان را ايرانی بداند آنهم با اين آب و تاب!
علاوه بر جستجوی انگليسي جستجوی فارسی هم کردم و اين معمار بزرگ در همه سايت های فارسي هم انگليسي عراقی الاصل بود.
احتمالا اين اشتباه ناشی از شباهت IRAQ و IRAN است. ( و البته در بعضی خبرها اين اشتباه می تواند بسيار خطرناک باشد!) منتظر تصحيح ايرنا بايد بود.

بهاري ديگر رسيد، كره خاكي براي يكهزار و سيصد و هشتاد و سومين بار از زمان هجرت تا به امروز به دور خورشيد خواهد چرخيد. ( و دوباره سوال هميشگي من از زمان بچگي كه چرا هجرت و نه ميلاد يا مبعث؟)
سال نو را به تمامي شما دوستان و عزيزانم تبريك ميگويم، بهترين ها را برايتان آرزومندم و به اميد سر بلندي شما، ايران و ايراني هستم. اميدوارم كه در اين سال به بودنمان، به ايراني بودنمان و به بودن با اطرافيانمان بباليم.
ممنون از همه شما كه سالي ديگر را با هم پشت سر گذاشتيم، سپاس.

جمجمه دختر ي كه در شهر سوخته كشف شد، سابقه جراحي در ايران را به پنج هزار سال پيش بازگرداند. به گزارش سايت ميراث خبر جراحي انجام شده بر روي اين جمجمه براي درمان بيماري هيدروسفال انجام شده است. در بررسي هاي اوليه جنسيت صاحب جمجمه مونث تشخيص و سن آن نيز حدود 18 سال تخمين زده شد اما در بررسي هاي بعدي سن قطعي صاحب آن سيزده به علاوه يا منهاي شش ماه تعيين گرديد. به طور مسلم بيمار بعد از عمل نزديك به شش تا نه ماه زنده بوده، چون گوشه هاي استخوان برداشته شده دوباره جوش خورده است.
هنوز پرسش هاي زيادي در ارتباط با اين جراحي مطرح است كه پاسخي براي آن پيدا نشده مثلا در آن زمان چگونه جمع شدن آب و مايعات زايد در جمجمه را تشخيص داده و اقدام به تخليه آن كرده بودند و آيا به غير از اين جراحي روش هاي ديگري را نيز آزمايش كرده اند، آيا روش هاي بي هوشي را مي شناختند يا بدون بي هوشي اين كار را انجام دادند و اصلا بيمار را بي هوش كرده اند يا نه و هزار پرسش ديگر.