در تابستان سال 1377 جوان مسافری به نام سارنگ صبوري که در داخل کوپه قطار نشسته بود بدلیل برخورد سنگ به گیجگاهش جان به جان آفرين تسلیم کرد! شاهدان ماجرا مي گويند آن شب پنجره قطار بازبود و سنگی که به سوی قطار پرتاب شده بود به گیجگاه سارنگ 18 ساله برخورد کرد و …
نکته جالبی در روزنامه جام جم اسفند ماه 1383 خوانده بودم، يکی از توصيه های پليس برای سفرهای نوروزی با قطار به مسافران اين بود: “به علت احتمال سنگ پراني به قطار، از ايستادن جلوي پنجره کوپه هاي قطار خودداري کنيد.”!
امروز هم در سايتی خواندم: در سال گذشته 4259 شيشه قطار از سوي افراد سنگ پران شكسته شد كه بالغ بر يك ميليارد و 300 ميليون ريال خسارت به قطارهاي مسافري وارد كرد. بيشترين مورد سنگ پراني در محدوده تهران و در مناطق نزديك به اسلام شهر و ورامين گزارش شده است. در فروردين ماه سالجاري نيز 650 شيشه قطار شكست كه نسبت به فروردين ماه سال گذشته 71 درصد رشد داشته است. بيشترين آمار شيشه هاي شكسته در فروردين ماه سال جاري به ترتيب 274 مورد در محدوده تهران، 142 مورد در محدوده اراك و 78 مورد در محور جنوب كمترين آمار در محورهاي آذربايجان و جنوب شرق با 7 مورد گزارش شده است. بهاي هر شيشه قطار 300 هزار ريال مي باشد اما عوارض جاني و رواني ناشي از اين اقدام قابل محاسبه نيست.(خبرگزاری موج)
در آماری ديگر به نقل از روزنامه همشهری (سي ام شهريور سال هشتاد) در 15 يا 16 ماه گذشته 2500 عدد شيشه قطار شکسته شده است. با مقايسه این آمار با عدد قبلی ميتوان به رشد پديده سنگ پرانی پی برد. ( شايد هم مهارت بیشتر افراد سنگ پران!)
به زبان انگليسی جستجويي در اينترنت کردم و تنها در هندوستان معضل و موردی مشابه ديدم آنهم نه به اين حد! با خودم فکر ميکردم که …بهتره چيزی ننويسم و نتيجه گيری نکنم چون واضح و قابل استنتاج است.